Kilkanaście miesięcy temu w życiu Lackrishy wydarzyło się coś, co na zawsze zmieniło jej codzienność. To był moment przełomowy – ale jej historia wciąż się pisze i nadal wymaga naszego wsparcia.
Lackrisha dorastała w ciszy. Od urodzenia była osobą niesłyszącą i od najmłodszych lat doświadczała samotności, jakiej nie powinno doświadczać żadne dziecko. Jej mama odeszła bardzo wcześnie, nie potrafiąc udźwignąć ciężaru opieki nad dzieckiem z niepełnosprawnością. Jedyną stałą osobą w jej świecie był tata – cichy bohater, który przejął rolę obojga rodziców. To on troszczył się o nią, chronił ją i dawał jej całe swoje serce. Dla Lackrishy świat kończył się na nim – wierzyła, że zawsze będzie obok.
Zmiana przyszła wraz z edukacją. Gdy Lackrisha trafiła do szkoły, po raz pierwszy poczuła, że naprawdę należy do jakiejś wspólnoty. Tam nauczyła się języka migowego, zaczęła czytać, rozumieć świat i komunikować się z innymi dziećmi. Szkoła stała się jej bezpiecznym miejscem, a edukacja – kluczem do samodzielności. Dzięki wsparciu Fundacji Maja Przyszłość oraz Rodzica Adopcyjnego mogła uczyć się w szkole z internatem, gdzie nie tylko zdobywała wiedzę, ale też wzmacniała poczucie własnej wartości.
Los jednak ponownie wystawił ją na próbę. Tata Lackrishy ożenił się ponownie, w rodzinie pojawiło się bliźniacze rodzeństwo, a niedługo później on sam całkowicie zniknął z życia dziewczynki. Została macocha, dzieci i ogromna niepewność. Choć nowa opiekunka nie była w stanie zapewnić Lackrishy takiego wsparcia jak jej ojciec, utrzymała kontakt z Fundacją, dzięki czemu edukacja dziewczynki mogła być kontynuowana.
Dziś Lackrisha funkcjonuje między dwoma światami – domem rodzinnym w czasie wakacji i przerw szkolnych oraz szkołą, która daje jej stabilność, rozwój i poczucie przynależności. Poza murami szkoły niewiele osób zna język migowy, ale mimo to dziewczynka spotyka się z życzliwością i akceptacją. Z cichego dziecka stała się młodą osobą z marzeniami i ogromną determinacją.
Jednym z najważniejszych elementów jej życia stał się sport. Piłka nożna dała jej nie tylko radość, ale też poczucie siły i sprawczości. Jej talent został zauważony – kilkanaście miesięcy temu Lackrisha została wybrana jedną z najlepszych piłkarek spośród wszystkich szkół dla osób niesłyszących w regionie Mombasy. Wraz z drużyną awansowała do finałów krajowych, rywalizując z najlepszymi młodymi zawodniczkami z całej Kenii.
Ten sukces otworzył przed nią kolejne możliwości. Dziewczynki zakwalifikowane do finałów miały przejść specjalistyczne badania słuchu w Nairobi oraz otrzymać nowoczesne aparaty słuchowe. Pojawiła się również realna szansa reprezentowania kraju na arenie międzynarodowej, co oznaczało konieczność wyrobienia paszportu – po raz pierwszy w życiu.
Choć wiele z tych kroków udało się wykonać, ich koszt był ogromny. Poza wieloletnimi opłatami za szkołę i internat pojawiły się dodatkowe wydatki: podróże, badania, dokumenty, uroczystość ukończenia szkoły podstawowej oraz wycieczka edukacyjna do Parku Narodowego Tsavo. To wszystko miało przygotować Lackrishę na nowy etap – szkołę średnią i dalszą drogę ku samodzielności.
Dziś, kilkanaście miesięcy później, wiemy jedno: tamte decyzje były słuszne. Ale równie jasne jest to, że Lackrisha nadal potrzebuje pomocy, by nie zatrzymać się w połowie drogi. Jej rozwój edukacyjny, zdrowotny i sportowy wymaga stałego wsparcia, którego jedna osoba nie jest w stanie udźwignąć samodzielnie.
Każda wpłata to realna inwestycja w jej przyszłość – w dziewczynkę, która już raz udowodniła, że potrafi wykorzystać daną jej szansę.
Fundacja Maja Przyszłość
Alior Bank: 44 2490 0005 0000 4600 3246 9899
Tytuł przelewu: „Darowizna dla Lackrishy”
Dzięki Wam Lackrisha nie tylko dostała nowe życie – ona wciąż może je świadomie budować.
W tych wyjątkowych dniach chcemy z całego serca podziękować wszystkim, którzy są blisko programu Adopcja Serca – tym, którzy już w nim uczestniczą, oraz tym, którzy dopiero z ciekawością i otwartością się mu przyglądają. Wolontariuszom, Przyjaciołom, Darczyńcom i Rodzicom Adopcyjnym – to dzięki Wam dzieci i młodzież mogą każdego dnia uczyć się, rozwijać i patrzeć w przyszłość z nadzieją.
